De creatieve chaos in mijn hoofd bracht enkel stilstand. Maar nu ben ik vertrokken !
Ik wou mijn grafisch werk en tekeningen, belevenissen en hebbedingen, nieuwe ideeën en alles waar al iets van beweging in zat, bundelen. Het moest een levendige verzameling worden die mee kon groeien en waar anderen ook iets aan kunnen hebben. Ik had deze imaginaire plek nodig als duw in de rug om mijn plannen eindelijk vorm te geven en de wereld in te sturen.
Tijdens die zoektocht zag ik mezelf telkens op stap met kannen en kruiken vol ideeën en fantasie. Er was een uitvalsbasis, een tocht, een horizon, een oase ... een karavaan.
En zo is de naam Kanavaan min of meer ontstaan.
Die zware kannen en kruiken heb ik ondertussen overboord gegooid. Ik ben vertrokken op mijn avontuur met een lichte kabas. Al die ideeën, waar ik ooit duizelig van werd, draag ik er nu met veel plezier in mee.
"Ik laat mijn spontaan gevulde ton af en toe eens overlopen."
— Willem Vermandere